Sekcja obronna WiN
Projekt organizacji Sekcji Obronnej WiN Inspektoratu Radzyń

Informacje ogólne i schemat organizacyjny

 

 

LICZEBNOŚĆ

Całość SO realistycznie kształtować się może na poziomie dwóch plutonów. Wyszczególniona liczba drużyn to tzw. „minimum” - niezbędne do sprawnego działania sekcji w razie konfliktu - dążyć należy jednak do rozbudowania struktury o kolejne drużyny. Liczebność drużyny to 4 osoby (standardowa wielkość drużyny ogniowej) za wyjątkiem DROS która liczy 2 osoby (standardowa wielkość drużyn snajperskich/rozpoznania).

STRUKTURA DOWODZENIA

Na czele SO stoi Komendant Sekcji Obronnej. Oba plutony mają swoich dowódców plutonu zaś każdej drużynie przewodzi dowódca drużyny.

 

ZADANIA POSZCZEGÓLNYCH GRUP

W czasie konfliktu/mobilizacji istotnym z punktu widzenia działań sekcji obronnej jest funkcja zaopatrzenia, którą w momencie kryzysu przyjąć na siebie musi pion cywilny WiN (zaopatrzenie w żywność, ubranie oraz inne elementy niezbędne do prowadzenia czynnej walki przez SO). Zapewnienie bezpieczeństwa tym wszystkim, którzy w to zaopatrzenie się zaangażują, należy do DZDK – w tym aspekcie bezpośrednia współpraca pionu cywilnego z sekcją obronną jest nieodzowna.

Sekcja Obronna podzielona jest na dwa plutony, których nazwa determinuje ich funkcje. Podział ten podyktowany jest realistycznym podejściem do zadań sekcji obronnej, która oczywiście ze względu na swoją małą liczebność oraz bardzo ograniczony dostęp do broni i zasobów nie będzie mogła podejmować działań typowo bojowych stawiając czoła ewentualnej regularnej wrogiej armii. Celem sekcji obronnej jest przede wszystkim ochrona ludności lokalnej oraz działania dywersyjne utrudniające działania wroga i spowalniające jego inwazję. Ochrona ludności pojmowana tu ma być jako obrona przed wrogiem zewnętrznym jak i wewnętrznym (przestępcami uaktywniającymi się w okresie działań zbrojnych). Działanie obrony przed niebezpieczeństwami wewnętrznymi wymaga akceptacji wśród ludności lokalnej, o którą zabiegać musi pion cywilny informujący, kim są działacze WiN i jaka idea im przyświeca. Tu znów niezbędna jest współpraca. Komendant SO ma – poza zadaniami kierowania sekcją – również zadanie oficera łącznikowego pomiędzy swoimi ludźmi a organami publicznymi, m.in. Policją, Wojskiem, Strażą Pożarną, Służbą Zdrowia, Administracją.

 

Drużyny plutonu obronnego:

 

DZDK – omówiony wyżej. Ponadto jego zadaniem jest utrzymywanie działających kanałów komunikacyjnych wszelkiego rodzaju (w przypadku zakłóceń komunikacji elektronicznej, ustanowienie służby kurierskiej)

 

DMED – zapewnienie opieki medycznej/medycyny pola walki dla wszystkich członków SO (członkowie SO mają tu priorytet względem ludności cywilnej)

 

DOC 1 i 2 – bezpośrednie czuwanie nad bezpieczeństwem ludności, zabezpieczanie ew. ewakuacji ludności

 

DROS – najbardziej wymagająca drużyna – jej zadanie to zbieranie informacji o ruchach wroga, informacji ważnych dla skutecznego działania SO i całego WiN.          Zadania dywersyjne polegające na eliminowaniu dowódców wroga.

 

DYW 1 i 2 – działania dywersyjne zakłócające wszelkie elementy działań wroga.

 

Zadania poszczególnych grup nie muszą, oczywiście, przypisane być tylko im – wymiana kadry jak również współpraca i pomoc pomiędzy drużynami musi być możliwa.

 

ZADANIA KADRY DOWODZĄCEJ

W okresie pokoju, kadra dowodząca odpowiedzialna jest za działania werbunku oraz ustawicznego szkolenia swoich podkomendnych. W okresie konfliktu, zadania te będą określane przez Komendę WiN a dowódcy na wszystkich poziomach, korzystając ze swego potencjału, doświadczenia i wyszkolenia, kierować będą swoimi podkomendnymi celem wykonania zadania.

STOPNIE W HIERARCHII

Celem uszeregowania członków SO, należy przyjąć stopnie w hierarchii. Do wyboru są oczywiście stopnie znane z wojska, można je jednak uprościć. Propozycja stopni w SO:

 

W korpusie strzeleckim:
- strzelec WiN
- st. strzelec WiN

W korpusie podoficerskim:
- drużynowy WiN
- plutonowy WiN
- st. plutonowy WiN
- sierżant WiN
- st. sierżant WiN
W korpusie oficerskim:
- mł. inspektor WiN
- inspektor WiN
- st. inspektor WiN

 

 

 


 

 

Stopnie te nadawane będą przez Komendę Inspektoratu na wniosek Komendanta SO. Oznaczenia stopni będą opracowane przez Komendę Inspektoratu.

SZKOLENIA

Aby zapewnić pełną sprawność działania we wszystkich warunkach, należy dążyć do tego, żeby wszyscy członkowie SO byli wyszkoleni we wszystkich aspektach działalności sekcji. Niezbędna jest, oczywiście, pewna specjalizacja poszczególnych drużyn – nie każdy bowiem posiada pełną gamę cech niezbędnych dla członka danej drużyny, ale konieczność zastępowania nie może osłabiać sprawności działania drużyny. Należy więc budować ducha współpracy i braterstwa między wszystkimi członkami WiN.

Szkolenia podzielić trzeba na podstawowe – w których każdy członek SO czy też nawet – wedle możliwości – każdy członek WiN będzie przeszkolony (podstawowe zagadnienia z zakresu obsługi broni, zachowania w sytuacji walk, pierwszej pomocy, itp.); oraz specjalistyczne, fakultatywne dla wszystkich a obowiązkowe dla danej specjalności. Po osiągnięciu danej sprawności, niezbędne jest dalsze trenowanie celem choćby utrzymania danej zdolności na właściwym poziomie.

Członkowie SO mają niezwykle istotne ale i wymagające zadanie. Ważne jest, aby każdy miał pełną świadomość, iż w razie podjęcia działań, podział sił jest niezwykle niekorzystny z punktu widzenia WiN dlatego też członkowie SO muszą osiągać najwyższy możliwy cywilowi poziom wyszkolenia. W tym celu istotne jest, aby członkowie SO brali udział w zawodach różnego rodzaju (nie tylko typowo obronnych, ale też wymagających wytrzymałości fizycznej, odporności psychicznej, itp.) tak, aby mogli sprawdzić poziom swoich umiejętności i w ten sposób mieć informację zwrotną co do postępów w szkoleniu. Koszty szkolenia niestety ponieść muszą poszczególni członkowie. Komenda WiN będzie jednak starać się o środki ze źródeł zewnętrznych wedle możliwości, jakie są i będą się pojawiać.

WYPOSAŻENIE

Na dzień dzisiejszy i w obecnym stanie prawnym, WiN jako organizacja nie ma możliwości wyposażenia członków SO w broń palną. Jest to sprawą indywidualną każdego członka, który wedle własnych możliwości ubiegać się może o pozwolenie na broń dla siebie. Co do umundurowania oraz innego ekwipunku, jest to sprawa do rozstrzygnięcia przez Komendę WiN. Zdobycie koncesji na broń szkoleniową, którą w razie konfliktu można by wykorzystać.

 

 

 
© 2017 win-radzyn.pl | Tworzenie stron internetowych