O nas » Historia

Zrzeszenie „Wolność i Niezawisłość” (WiN) to polska antykomunistyczna organizacja o charakterze cywilno-wojskowym, założona 2 września 1945 r. w Warszawie. Jej trzon cywilny był pozostałością Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj Rządu Polskiego na Wychodźstwie (DSZ), zaś ramię zbrojne stanowiły oddziały, które nie złożyły broni po samorozwiązaniu się Armii Krajowej. Dowódcy obszarów DSZ zostali prezesami obszarów WiN.
 

Organizacja sprzeciwiała się sowietyzacji polski i walczyła o wolność i niepodległość opartą na ustroju demokratycznym. Najsilniejsze oddziały zbrojne WiN funkcjonowały w okręgach białostockim, lubelskim i warszawskim. Głównymi przejawami partyzantki WiN było rozbijanie więzień, ataki na posterunki UB, milicji i członków ORMO, walka zbrojna z oddziałami komunistycznego wojska, KBW, eliminacja osób współpracujących z komunistami na szkodę polskiej substancji narodowej i najbardziej aktywnych członków partii komunistycznej, traktując to jako obronę przed terrorem sowieckim.
 

Zarząd Główny WiN przetrwał do 27 listopada 1947 r. A jego prezesami byli kolejno:
od 2 września 1945 do 5 listopada 1945 – płk Jan Rzepecki,
od listopada 1945 do 18 października 1946 – płk Franciszek Niepokólczycki,
od października 1946 do 5 stycznia 1947 – ppłk Wincenty Kwieciński,
od stycznia 1947 do 27 listopada 1947 – ppłk Łukasz Ciepliński.
 

Kolejny, tzw. piąty zarząd organizacji, był już sterowany przez komunistów i służył jedynie ujawnianiu i eksterminacji konspiratorów i żołnierzy.
 

Nieprzerwanie trwała natomiast konspiracja niższych szczebli, która nie została przerwana do końca instytucjonalnego komunizmu w Polsce w 1989 r. Obecnie Zrzeszenie WiN funkcjonuje na zasadach stowarzyszenia społeczno-kombatanckiego oraz związku kombatanckiego.
 

 
© 2017 win-radzyn.pl | Tworzenie stron internetowych